നന്ദി

കാലങ്ങള്‍ക്കപ്പുറത്തേക്ക് നടന്ന്
ഞാന്‍ നിനക്കൊരു കത്തെഴുതട്ടെ,
അക്ഷരങ്ങള്‍ക്ക് നിറം പകരാന്‍
ഹൃദയരക്തം കിട്ടിയെന്ന് വരില്ല,
അത് കണ്ണിലൂടെ ഒലിച്ച് പോയ ശേഷം
ഹൃദയമെന്ന് ഏകാന്തതയുടെ
മരവിപ്പിക്കുന്ന തണുപ്പിലാണ്.
ഒരിക്കല്‍ മനസ്സുകൊണ്ട് ഞാന്‍
നിനക്കെഴുതിയ കവിതകള്‍
നീ ഒരിക്കലും വായിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചില്ല
അല്ലെങ്കിലും,
കണ്ണുകള്‍ക്ക് മുന്നില്‍ മൂടല്‍മഞ്ഞിന്റെ
ഈ കണ്ണട എനിക്ക് മാത്രമായിരുന്നല്ലോ,

എങ്കിലും ഭാവിയിലെ ആ കത്തില്‍
നിനക്കൊരു വരി വായിച്ചെടുക്കാം
   നന്ദി
അതിനപ്പുറം കാണാനാവാത്ത ലിപികളില്‍
ആ കത്തിന് തുടര്‍ച്ചയുണ്ടാകും.
നീ പോലുമറിയാതെ നീ എന്റെ
ഹൃദയത്തില്‍ കുറിച്ചിട്ട കവിതകള്‍ക്ക്,
സന്ധ്യയുടെ വര്‍ണങ്ങളില്‍
ചാലിച്ചെടുത്ത സ്വപ്നങ്ങള്‍ക്ക്,
കാത്തിരിപ്പിന്റെ സുഖമുള്ള വേദനകള്‍ക്ക്
നന്ദി.....

ദൈവം കവിതയെഴുതുകയായിരുന്നു

ദൈവം കവിതയെഴുതുകയായിരുന്നു.
ലളിതമായ വാക്കുകളില്‍
ഒരുപാട് അര്‍ഥങ്ങള്‍ ഒളിപ്പിച്ച് വച്ച്
ദൈവം ഇന്നും കവിതയെഴുതിയിരുന്നു.
ഒളിഞ്ഞ് നിന്ന് ഞാന്‍ വായിച്ചെടുത്ത കവിത
ഞാന്‍ ഒരുപാട് വട്ടം എഴുതിയത് തന്നെയായിരുന്നു.
എന്നാല്‍ ഈ സൂചിക്കുഴലിലൂടെ ഒളിഞ്ഞ് നോക്കാതെ,
നീ വായിച്ച കവിതക്കും 
ഇതേ അര്‍ഥം തന്നെയായിരുന്നുവോ?

ചിരി

‍‍ഞാന്‍ ചിരിച്ചു.
സത്യത്തിന്റെ ചുവപ്പുള്ള
കണ്ണുനീരിനെ എനിക്ക്
ഭയമായിരുന്നു.
എന്നാല്‍
ചിരിയുടെ തീജ്വാലകളില്‍
ഹൃദയം പിടഞ്ഞു.
ഞാന്‍ ചിരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു
എനിക്ക് എന്നെത്തന്നെ
തിരിച്ചറിയാന്‍ കഴിയാതാകും വരെ.