ഇരുട്ട്

വീണ്ടും മഞ്ഞുകാലമായെന്ന്
എന്നോട് പറഞ്ഞത്
വിണ്ടുകീറുന്ന ചുണ്ടുകളായിരുന്നു
വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളും
ചുറ്റും ഇലപൊഴിക്കുന്ന മരങ്ങളും
അതുതന്നെ ആവര്‍ത്തിച്ചിട്ടും
എന്റെ ഹൃദയം മാത്രം മഞ്ഞണിഞ്ഞില്ല.
   മഴ തന്റെ തണുത്ത വിരലുകള്‍ നീട്ടി
   എന്റെ വിരല്‍ പിടിച്ചിട്ടും
  ഹൃദയത്തില്‍  തിളയ്ക്കുന്ന ചൂടായിരുന്നു.

എന്റെ മുറ്റത്ത് വിരിഞ്ഞ പൂക്കള്‍
വസന്തമായെന്നറിയിച്ചിട്ടും
ഹൃദയത്തില്‍ ഒരു കുഞ്ഞു-
പൂവ് പോലും വിടര്‍ന്നില്ല
   ഇരുള്‍ കീറിമുറിച്ചു നിലാവും
   എന്നെ എത്തിനോക്കി.
   എന്നാല്‍ ഹൃദയത്തിലെക്കാ

   വെളിച്ചം പടര്‍ന്നില്ല.
ഒടുവില്‍ ഞാന്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
എനിക്കെന്റെ ഹൃദയം
എന്നേ നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു. 
ഇപ്പോള്‍ ഉള്ളില്‍ നിറയുന്നത്
ഇരുട്ട് മാത്രമാണ്.
എന്നും ഞാന്‍ ഭയപ്പെട്ടിരുന്ന
മുന്നോട്ടുള്ള വഴികളെ മറക്കുന്ന
ഇരുട്ട്.